Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη, 14 Νοεμβρίου 2025, ο Σχολικός μας Νοσηλευτής, κος Αλέξανδρος Ευαγγελάτος μας ετοίμασε ένα σχετικό χρήσιμο ενημερωτικό. Ας αφιερώσουμε ελάχιστα λεπτά να το διαβάσουμε.

Ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 1 (Σ.Δ.τ.1) είναι μια από τις πιο συχνές χρόνιες παθήσεις της παιδικής ηλικίας. Η νόσος μπορεί να προκύψει σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά πιο συχνά εμφανίζεται σε παιδιά και νέους. Ο Σ.Δ.τ.1 οφείλεται σε μια αυτό-άνοση αντίδραση κατά την οποία το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται και καταστρέφει τα β – κύτταρα του παγκρέατος, από τα οποία παράγεται ή ορμόνη ινσουλίνη ή οποία επιτρέπει στη γλυκόζη (σάκχαρο) από της τροφές να εισέρχεται στα κύτταρα. Λόγω της έλλειψης ινσουλίνης διατηρούνται αυξημένα επίπεδά γλυκόζης (σακχάρου) στο αίμα τα οποία προκαλούν οξείες επιπλοκές όπως η διαβητολογική κετοξέωση που οδηγεί σε απώλεια αισθήσεων, αλλά και χρόνιες όπως το εγκεφαλικό και το έμφραγμα μυοκαρδίου.

Κλινικά συμπτώματα που θα πρέπει να μας προβληματίσουν

Εάν παρατηρήσετε ένα ή περισσότερα από τα παρακάτω συμπτώματα, ειδικά αν εμφανιστούν ξαφνικά, συνιστάται να αναζητήσετε άμεσα ιατρική συμβουλή.

• Πολυουρία: Συχνή ούρηση και σε μεγάλες ποσότητες.
• Πολυδιψία: Έντονη και συνεχής δίψα.
• Πολυφαγία: Αίσθηση έντονης πείνας.
• Ανεξήγητη απώλεια βάρους: Παρά την αυξημένη όρεξη/πρόσληψη τροφής, παρατηρείται απώλεια βάρους, ιδιαίτερα σε παιδιά και νεαρούς ενήλικες. 
• Έντονη κόπωση και κατάπτωση: Προκαλείται επειδή η γλυκόζη δεν εισέρχεται στα κύτταρα για να τους προσφέρει ενέργεια.
• Θολή όραση: Οφείλεται στις αλλαγές των επιπέδων γλυκόζης.
• Επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις, όπως ουρολοιμώξεις ή μυκητιάσεις.

Ανησυχητικές τιμές επιπέδου γλυκόζης στο αίμα

Σάκχαρο έπειτα από 8-12 ώρες νηστείας:≥ 100  mg/dL ή < 70 mg/dL

Σάκχαρο 2 ώρες μετά το γεύμα:  ≥ 140 mg/dL.

Αντιμετώπιση – Ρύθμιση Σ.Δ.τ.1

Ο Σ.Δ.τ.1 είναι μια χρόνια νόσος που προς το παρόν δε θεραπεύεται. Ο πάσχων σε συνεργασία με το γιατρό που τον παρακολουθεί, το διατροφολόγο και άλλες ειδικότητες καταρτίζει ένα πλάνο που συμπεριλαμβάνει ιατρικές εξετάσεις, καταγραφή των επιπέδων σακχάρου στο αίμα, χορήγηση ινσουλίνης, σωματική άσκηση, και ισορροπημένη διατροφή  με το οποίο επιτυγχάνει τη ρύθμιση του σακχάρου σε επίπεδα που να μειώνονται σημαντικά ο κίνδυνος των οξέων και χρόνιων επιπλοκών.